Podroby w diecie kota

Podroby różnią się pod kątem zawartości składników odżywczych, które wnoszą do diety. Dzięki nim możemy zwiększyć różnorodność i poprawić smakowitość posiłku.

Podroby są bardzo często stosowane zarówno w dietach domowych dla kotów, jak i przy produkcji karm komercyjnych. Należy pamiętać, że powinny być dodatkiem do mięsa mięśniowego, a nie głównym składnikiem diety. Podajemy je w celu wzbogacenia diety w określone witaminy i składniki mineralne, w ilości zależnej od zapotrzebowania naszego zwierzęcia, najlepiej określonej na postawie obliczeń kalkulatora diety, aby uniknąć nadmiaru niektórych pierwiastków. Mówiąc o podrobach, mamy tutaj na myśli: wątrobę, żołądki, śledzionę, serca, płuca, nerki, mózg czy języki.

Zawartość składników pokarmowych w podrobach

Koty jako bezwzględni mięsożercy wymagają w pożywieniu określonych składników odżywczych, pochodzących w głównej mierze z tkanek zwierzęcych. Należą do nich tauryna i kwas arachidonowy. W większej ilości niż psy muszą mieć dostarczone wraz z dietą aminokwas argininę, a także niacynę.

Bardzo ważnym źródłem tauryny są serca. Zawierają także dużą ilość białka, żelaza i witamin z grupy B. W wątrobie znajdziemy natomiast miedź, foliany, witaminę A oraz żelazo i witaminę B12. Śledziona to bogactwo żelaza i witaminy B12. Jako uzupełnienie mikroskładników warto podawać nerki, uzupełniające dietę w witaminy z grupy B (np. B12), selen i żelazo. Płuca mimo niższego stężenia mikroelementów stanowią źródło białka, żelaza, witamin z grupy B (głównie B12), cynku, miedzi, selenu i witaminy C. Mózg natomiast wzbogaca dietę w wysokoenergetyczne fosfolipidy, cholesterol i tłuszcz. Języki przypominają składem mięso mięśniowe, zawierają duże ilości białka i tłuszczu. Żołądki podawać można jako rozszerzenie, urozmaicenie diety. Cechują się sporą zawartością białka, ale mają niewiele witamin i związków mineralnych.

Każda wątroba = ten sam skład?

Korzystając z norm określających zalecane spożycie poszczególnych podrobów dla kotów, musimy mieć na uwadze różnice w ich składzie w zależności od pochodzenia (np. drobiowe lub wieprzowe), wieku i diety zwierzęcia, czy nawet określonego surowca. Nie bez znaczenia są także sposób przechowywania i obróbki.

Podroby w diecie BARF nie mogą być traktowane całościowo, jako jedna grupa, będąca elementem żywienia. Należy podchodzić do nich indywidualnie, skupiając się na dostosowaniu poszczególnych podrobów do bilansu diety, w zależności od tego, jakie składniki mają wnosić.

Szczególną uwagę trzeba zwrócić na podawanie wątroby. Niekontrolowane karmienie tym narządem w stałych, nadmiernych ilościach może skutkować hiperwitaminozą witaminy A.

Zalety podawania podrobów

Zalet podawania podrobów jest wiele. Przede wszystkim zwraca się uwagę na wzbogacenie przez nie diety poprzez zwiększenie jej różnorodności. Każdy rodzaj podrobów cechuje się inną zawartością składników odżywczych, co można wykorzystać przy układaniu pełnowartościowej diety.

Serce w związku z zawartością tauryny pomaga w zachowaniu prawidłowej pracy mięśnia sercowego, a także wspomaga rozród i rozwój. Odpowiada też za zdrowie siatkówki.

Wątroba zawiera bardzo dużą ilość witaminy A, dzięki czemu wzmacnia odporność i zapewnia zdrowie skóry, sierści i narządu wzroku. Znajdziemy w niej żelazo, składnik szczególnie potrzebny przy anemii. Zaleca się jednak podawanie jej kotu bardziej jako przysmak, żeby nie przesadzić z ilością.

Nerki wprowadzają do diety różnorodne mikroskładniki.

Śledziona wspomaga metabolizm krwi dzięki zawartości żelaza i witaminy B12.

Koty w związku ze swoją mięsożernością posiadają na języku receptory smaku szczególnie wyczulone na występowanie poszczególnych aminokwasów, co prawdopodobnie służy do rozróżniania jakości mięsa. Często wybierają smak umami, związany z wysoką zawartością aminokwasów. W badaniach dotyczących preferencji kotów (pomiędzy mięsem jagnięcym a wołowym) stwierdzono, że najchętniej zjadana była wątroba. W przypadku jagnięciny równie wysoką smakowitość wykazywały nerki. Za pomocą wybranych podrobów możemy więc zwiększyć smakowitość posiłku i sprawić, że nasz kot chętniej będzie opróżniał miskę.

Bibliografia:

  1. Watson, P., Thomas, D., Hoggard, A., Parker, M., & Schreurs, N. (2020). Investigating the palatability of lamb and beef components used in the production of pet food for cats. Animals, 10(4), 558.
  2. FEDIAF. (2025). Nutritional guidelines for complete and complementary pet food for cats and dogs. European Pet Food Industry Federation (FEDIAF).